Z literaturą przez charaktery

Z literaturą przez charaktery

Z literaturą przez charaktery – czyli, jaka tematyka książek może być dla mnie najbardziej odpowiednia?

Wiele osób, które do tej pory nie miało zbyt wiele styczności z czytaniem / słuchaniem książek, zastanawia się od czego zacząć przygodę z literaturą.

Poznajmy zatem 3 klasyki, po które mogą sięgnąć młodzi i starsi – niezależnie od zainteresowań.

„No nie! Znowu muszę przeczytać nudną książkę Sienkiewicza!” – ten, kto nigdy nie pomyślał w ten sposób o zadanej lekturze, niech pierwszy rzuci kamieniem.

Z pewnością każdy chociaż raz miał odruch wymiotny na samą myśl przeczytania ponad czterystu stron „Quo vadis” lub znacznie krótszego, ale i mniej ciekawego opowiadania „Stary człowiek i morze” Hemingwaya.

Po co czytać książki, które nic nie wnoszą do życia, a tylko zabierają tak cenny czas?

Z jakiego powodu później je omawiać na lekcjach języka polskiego i doszukiwać się drugiego dna, tak jakby istota nie mogłaby być napisana wprost?

Po co autorzy posługują się symbolami, skoro i tak pewnie większość nie zrozumie ukrytej tam alegorii?

Literatura dla migrantów

Chyba najbardziej kojarzącą się z Polską książką jest „Pan Tadeusz” autorstwa Adama Mickiewicza.

Epopeja powstała w czasie pobytu poety w Paryżu, w czasie kiedy z niepokojem przyglądał się on sporom, jakie dzieliły polską emigrację.

Utwór miał się stać dla Mickiewicza sposobem na zapomnienie o kłótniach i bezustannych oskarżeniach, jakimi obrzucali się emigranci.

Pisanie „Pana Tadeusza” było również dla poety pewnego rodzaju powrotem do kraju lat dziecięcych, do ojczyzny.

Dla wielu współczesnych emigrantów, którzy opuścili Polskę wskutek przesiedleń lub chęci polepszenia warunków życia ten utwór stanowi wyraz tęsknoty za swoją prawdziwą ojczyzną.

Inwokacja przypomina im beztroskie lata spędzone na zabawie na łące lub w lesie, a także ciężką historię narodu.

Bardzo często traci się coś, bo przyjmuje się posiadanie tego za pewne. Chodzi tutaj o utratę niepodległości przez państwo polskie.

Przestajemy się wtedy o to troszczyć, zabiegać, nie doceniamy wartości.

Dopiero pozbawieni tego, dostrzegamy jaką pustkę po sobie pozostawiło i jak szczęśliwi byliśmy, będąc w posiadaniu wolności.

O tym między innymi opowiada „Pan Tadeusz”, dlatego pozwala emigrantom przypomnieć sobie o Polsce, która nie zawsze była.

Literatura dla dojrzałych

„Człowieka można zniszczyć, ale nie można go pokonać”.

To ważne słowa, które z opowieści o rybaku czynią opowiadanie Ernesta Hemingwaya tekstem o ludzkim życiu pełnym klęsk i zwycięstw.

Santiago, czyli główny bohater „Starego człowieka i morze” walczy o godne istnienie, pokonuje siły natury i swoje ludzkie słabości.

Pokazuje, że mimo obecnego pecha człowiek powinien mieć nadzieję na poprawę sytuacji i starać się zmienić swój los.

Swą postawą i zachowaniem bohater wskazuje na znaczenie w życiu optymizmu, wiary we własne siły, uporu w dążeniu do celu.

Stary człowiek i morze” to dzieło otwarte na wiele interpretacji. Może być uznane za metaforyczną opowieść o zmaganiu się człowieka ze światem.

Mimo pesymistycznego spojrzenia na kondycję ludzką, Hemingway podkreśla, że warto walczyć z przeciwnościami – choćby po to, by zachować godność we własnych oczach.

Jednak dopiero po przejściu określonego wieku można zrozumieć filozoficzną aluzję zawartą w utworze.

Dla znacznej części młodzieży opowiadanie jest monotonne i niczego nie uczy, ponieważ nie zawiera rozbudowanej fabuły czy odpowiedzi na nurtujące ich pytania.

Dla osób dorosłych nie tylko wiekiem, ale też umysłem „Stary człowiek i morze” pomaga przezwyciężyć własne słabości, wstać i iść dalej.

Pozwala zrozumieć, czym tak naprawdę jest życie i co się w nim najbardziej liczy.

Literatura dla młodzieży

Nastolatków natomiast bez reszty wciąga ballada „Świteź” napisana przez Adama Mickiewicza.

Utwór nie odbiega pod względem moralnym od innych utworów o tym charakterze: „Nie ma zbrodni bez kary”.

Opowieść dziewczyny, rusałki ma na celu uzmysłowienie, że wszystkich złych ludzi, takich, jak rosyjscy żołnierze, dosięgnie sprawiedliwość, na straży której stoi potęga sił natury.

Kiedy zawodzą ludzie, interweniują siły nadprzyrodzone, i to właśnie sprawia, że „Świteź” zyskuje tak wielki odbiór wśród młodzieży.

Akcja ballad toczy się zazwyczaj nad zaczarowanymi jeziorami, w kniejach, lasach i sięga poza granice materialnej rzeczywistości.

Fabuła ballad jest oryginalna, piękna, ale pełna dziwów i tajemnic, gdzie spotykamy się z zaczarowanym światem.

W balladach na każdym kroku racjonalistyczna koncepcja poznawania świata rozmija się z obiektywną rzeczywistością, co przecież uwielbiają spragnieni przeżyć młodzi ludzie.

Z literaturą przez charaktery

Z literaturą przez charaktery, czyli wszystko zależy od czytelnika

Słowa zawarte w książkach każdy z nas rozumie inaczej.

W zależności od wieku, statusu materialnego czy zainteresowań dana książka może wywołać pozytywne lub negatywne odczucie.

Ważne jest, abyśmy przed pochopną oceną starali się zrozumieć genezę i problematykę utworu i spróbowali pojąć intencje autora.

Nie zawsze łatwo jest przebrnąć przez kilkaset stron tekstu pisanego starodawnym językiem pełnym archaizmów i rozbudowanych metafor.

Ale to, czy uda się dotrzeć do końca zależy od podejścia czytelnika.

W każdej książce każdy odbiorca znajdzie coś dla siebie. Nie można mówić, że książki są nudne, bo nie są, ale żeby czytać potrzeba wyobraźni.

Przecież autor pisze tylko połowę książki, a druga połowa należy do czytelników.